Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016


ΟΔΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις έχουν πλέον ορίσει το πολιτικό σκηνικό της χώρας σε μια σχετικά σταθερή βάση. Γνωρίζουμε πλέον τι να περιμένουμε από τους παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού. Που πρόκειται να αποταθούν, ποιους θα αφήσουν απέξω από το ενδιαφέρον τους και σε ποιους θα δώσουν εκείνα τα οποία ζητούν, ως ιδεολογικό αποτύπωμα και ρεαλιστική στόχευση.
                Με βάση τα παραπάνω, είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο χώρος που περιλαμβάνεται από   την κανονική παραδοσιακή Μεταρρυθμιστική Αριστερά, επεκτείνεται στην λεγόμενη σύγχρονη κεντροαριστερά, προχωρεί στις θέσεις της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας και φτάνει έως τα όρια του κοινωνικού και προοδευτικού κέντρου είναι πολιτικά ορφανός. Και δεν είναι καθόλου μικρός όλος αυτός ο πολιτικός χώρος. Και πολιτικά και κοινωνικά κυρίως.
                Είναι πολιτικά ορφανός γιατί ούτε βεβαίως ο κύριος Μητσοτάκης από το κάστρο της Ευρωπαϊκής Δεξιάς που θέλει να χτίσει στην Ελλάδα μπορεί να αποταθεί σε αυτό τον χώρο, αλλά ούτε σαφώς ο λαϊκισμός του κυρίου Τσίπρα πρέπει να κατοικεί σε αυτό τον ιδεολογικοπολιτικό χώρο. Η Ευρωπαϊκή Δεξιά για όσους γνωρίζουν έχει συγκεκριμένες ιδεολογικές θέσεις σε ότι αφορά την οικονομία, την ανάπτυξη και το κοινωνικό κράτος. Αυτές θα προσπαθήσει να φέρει στη πολιτική σκηνή ο κύριος Μητσοτάκης, όσο και αν προσπαθήσει να τα κρύψει κάτω από ωραία και δήθεν θαρραλέα λόγια. Από την άλλη πλευρά, ο εξόφθαλμος πλέον απλός λαϊκισμός του κυρίου Τσίπρα δεν έχει καμία θέση στην Ελλάδα του 2016. Μπορεί να αντιμετωπίστηκε θετικά από τους πραγματικά κουρασμένους πολίτες της χώρας ένα μόλις χρόνο πριν, όμως πλέον εξαϋλώνεται από την αποκάλυψη των προηγούμενων ψεμάτων του, την ακινησία της Κυβέρνησής του και τις καθημερινές ιστορίες οικογενειακής τρέλας που μαθαίνουμε.
                Σε αυτό το κενό θα πρέπει να θεμελιώσουμε στέρεα και ουσιαστικά, με πυγμή και αποφασιστικότητα, μια πλήρη πρόταση,  όλοι όσοι θεωρούμε ότι μπορούμε να παράξουμε μια άλλη πρόταση για τη χώρα και τους πολίτες της.  Όλοι όσοι θεωρούμε ότι πρέπει να δώσουμε στη κοινωνία λύσεις που θα ακουμπούν στη πραγματικότητα και στη κοινωνία. Όχι προς όφελος των αγορών ή των συγγενών, αλλά όλης της κοινωνίας. Και σε αυτό το χώρο θα πρέπει να γνωρίζουμε πώς θα προχωρήσουμε.
                Η πρόταση της Προέδρου κ. Φώφης Γεννηματά θέλω να πιστεύω πως ήταν το έναυσμα. Πως ήταν η πρώτη σπίθα που θα πρέπει να εξελιχθεί σε κανονική ιδεολογικοκοινωνική φωτιά, παίρνοντας όμως σάρκα και οστά, άμεσα και πραγματικά. Πάνω σε αυτή τη πρόταση θα πρέπει να δούμε τι μπορούμε να οικοδομήσουμε, πώς να κινηθούμε στη πορεία και πώς να εμφανίσουμε στη κοινωνία μια πρόταση που θα απευθύνεται σε όλους τους πολίτες. Και πάνω σε αυτή τη πρόταση θα πρέπει σαφέστατα να προτείνουμε και τις απαραίτητες διορθώσεις προκειμένου να μην επαναληφθούν αστοχίες του παρελθόντος.
                Μαθαίνουμε από τα λάθη μας και προχωράμε. Αυτή πρέπει να είναι η βασική μας αρχή. Και πλέον αναγνωρίζεται ως τέτοιο ο κρίσιμος χρονισμός που χάθηκε, με το ορθό τότε, εγχείρημα της ΕΛΙΑΣ να μετασχηματιστεί σε πραγματικό πολιτικό κόμμα, με όργανα, προτάσεις, διακριτές θέσεις και αξίες. Οι παρεμποδιστικοί παράγοντες πολλοί και οι πραγματικές αιτίες αρκετές. Όμως δεν πρέπει να μείνουμε σε αυτές, αλλά στο αποτέλεσμα εκείνης της στρατηγικής. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η ΕΛΙΑ κατάφερε σε πολύ δύσκολους καιρούς, παρά τις εμφανείς υπονομεύσεις,  να κρατήσει ένα σημαντικό ποσοστό όχι μόνο για τη παράταξη αλλά και για τη χώρα. Γιατί αν τα ποσοστά ήταν μικρότερα, θα είχαμε εισέλθει νωρίτερα στον κυκεώνα του ΣΥΡΙΖΑ με ακόμα χειρότερα αποτελέσματα για τη χώρα από τους άγαρμπους και λανθασμένους χειρισμούς που αντιμετωπίζουμε ένα ολόκληρο χρόνο τώρα. Χειρισμούς που κοστίζουν καθημερινά στη χώρα και τους πολίτες.
                Με αυτά τα δεδομένα, και έχοντας τη γενναία πρόταση της Προέδρου πλέον στο τραπέζι θα πρέπει να πάρουμε εκείνες τις αποφάσεις που θα είναι πραγματικά προωθητικές για τον χώρο, τη Παράταξη και τη κοινωνία.
                Για να πετύχει το εγχείρημα της Δημοκρατικής Παράταξης, όπως η κοινωνία το περιμένει, όπως οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού το ορίζουν αλλά και όπως αποφασίστηκε ομόφωνα στο πρόσφατο Συνέδριό μας, θα πρέπει η νέα πρόταση να είναι διαυγής πανταχόθεν, ανοικτή στα όρια του πολιτικού χώρου που ορίζεται, συγκεκριμένη ιδεολογικά, πολιτικά και αξιακά αλλά και  να έχει λάβει συγκεκριμένο σχήμα.
                Θα πρέπει λοιπόν να είναι τόσο καθαρή ώστε να αποφεύγονται οποιεσδήποτε αμφιθυμίες και δεύτερες σκέψεις άλλων πραγμάτων που κρύβονται κάτω από τη πρόταση. Θα πρέπει να μην αποκλειστεί κανένας που αυτοπροσδιορίζεται μέσα στα όρια που περιγράφουν αυτό το εγχείρημα. Τουναντίον, θα πρέπει να γίνουν ειλικρινή καλέσματα σε όλους εκείνους που ανήκουν σε αυτό τον ιδεολογικοπολιτικό χώρο, και που είτε μετέχουν της πολιτικής ζωής είτε απέχουν από αυτή το τελευταίο διάστημα.  Θα πρέπει επίσης να έχει διακριτές τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές της με τα δύο πλευρά της, τις διαχωριστικές εκείνες γραμμές που θα τη διαφοροποιούν σημαντικά και καθοριστικά. Και τέλος θα πρέπει να βρει τους εκφραστές εκείνους που θα μπορέσουν να απευθυνθούν στο κοινωνικό σύνολο και να κάνουν τη πρόταση ξεκάθαρη, διακριτή και πλέρια αποδεκτή.
                Όλα τα παραπάνω μπορούν να προκύψουν ευκολότερα αν αναγνώσουμε με σαφήνεια τον οδικό χάρτη της πορείας μας. Έναν οδικό χάρτη που θα είναι σχετικά σύντομος αλλά με διακριτούς στόχους ανά βήμα. Σύντομος για να μη χαθεί ο χρονισμός και τελματώσουμε σε αέναες συζητήσεις. Και στοχοθετημένος για να μπορούμε κρίνοντας τα αποτελέσματα κάθε βήματος να προχωράμε στο επόμενη.
                Αυτό που ο χώρος χρειάζεται, το πολιτικό κενό που πρέπει να καλυφθεί αλλά κυρίαρχα, αυτό που η κοινωνία προσμένει δεν πρέπει να χαραμιστεί σε μαιάνδρους συζητήσεων, αναχώματα αποκλεισμών και δεύτερες σκέψεις αμφισβήτησης.
                Πάνω σε αυτά, πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε. Σύντομα και με σχέδιο.
                Προτείνω τον σε άμεσο χρονικό διάστημα ορισμό Πανελλαδικής Οργανωτικής  Συνδιάσκεψης στελεχών όλων των πολιτικών χώρων, κινήσεων και διακριτών προσώπων που θέλουν να συναποτελέσουν τη νέα πρόταση. Στη συνδιάσκεψη αυτή θα συζητηθούν  τα οργανωτικά θέματα, σε επίπεδο λεπτομερειών του αμέσως επόμενου Ιδρυτικού Συνεδρίου της νέας πρότασης προς την ελληνική κοινωνία και της επερχόμενης εκλογής του επικεφαλής.  Στη πορεία προς το Συνέδριο ανακύπτουν σαφή λειτουργικά και διαδικαστικά θέματα που πρέπει και μπορούν να αντιμετωπιστούν από μια Οργανωτική  Συνδιάσκεψη. Στη Συνδιάσκεψη επίσης μπορούν να αποφασιστούν τα σύμβολα και το όνομα της νέας πρότασης προς τη κοινωνία.
Άμεσα, ακολουθεί ένα Συνέδριο που θα αποφασίσει με κανόνες και όρους, ξεκάθαρα και διακριτά, το ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό σχήμα με το οποίο θα απευθυνθεί η νέα πρόταση στους πολίτες. Ένα Συνέδριο Αρχών, Πολιτικής και εκλογής Οργάνων. Εκεί θα πραγματοποιήσουμε τη βασική συμφωνία των συμμετεχόντων και θα τη σφραγίσουμε Ενώπιων όλων.. Ένα Συνέδριο, μετά το οποίο όσοι συμμετέχουμε θα μοιραζόμαστε κοινές ιδέες και απόψεις για τη χώρα και τους πολίτες της. Ένα Συνέδριο όμως που θα αναδείξει και το στελεχιακό εκείνο δυναμικό που θα βγει στη κοινωνία για να μεταφέρει τη νέα πρόταση που θα προκύψει από το Συνέδριο αυτό. Ένα Συνέδριο στο οποίο και θα τεθούν οι υποψηφιότητες, το όραμα και οι στόχοι εκείνων  που θέλουν να αναλάβουν το μεγάλο βάρος της εκπροσώπησης της νέας προοδευτικής πρότασης για τη κοινωνία και τη χώρα.
Και επειδή τίθεται το θέμα της μετέπειτα λειτουργίας ή μη των προηγούμενων δομών που θα μετάσχουν στη νέα πρόταση, προσωπικά πιστεύω ότι η ώσμωση των συμμετεχόντων στη νέα αυτή πρόταση μεταξύ τους, θα οδηγήσει σύντομα και στην αφομοίωση των παλαιών σχημάτων στο νέο σχήμα. Όσο πιο επιτυχημένη είναι η νέα προσπάθεια, τόσο πιο γρήγορα θα περάσουμε στην ενοποίηση των σχημάτων. Υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα γύρω μας που απαντούν σε αυτό το ερώτημα.
                Στο τέλος του δρόμου, πριν το καλοκαίρι του 2016, προχωράμε στην εκλογή του επικεφαλής της Δημοκρατικής παράταξης, δια της ψήφου όλων εκείνων των πολιτών που θα έχουν ακούσει τη νέα πρόταση. Με τα χαρακτηριστικά που θα κομίζει ο κάθε υποψήφιος φυσικά. Εκλογή από τους πολίτες, ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς να επιλέξουν τον επικεφαλής της νέας πρότασης. Ώστε να ακουστεί η φωνή των πολιτών που έχουν ανάγκη έναν τέτοιο πολιτικό σχηματισμό στη πολιτική ζωή του τόπου.
                Μπορεί να βρεθήκαμε σχετικά πίσω στις εξελίξεις του πολιτικού τοπίου της χώρας. Μπορεί ως πυροτεχνήματα κάποιοι να εντυπωσιάζουν προσωρινά. Πρέπει όμως και να καλύψουμε το χαμένο έδαφος και να βγούμε προωθητικά μπροστά. Να δείξουμε στη κοινωνία πως ο χώρος δεν μπορεί να αλωθεί από λαϊκιστές και πολιτικούς απατεώνες αλλά ούτε και από δήθεν μεταρρυθμιστικές φωτοβολίδες εκείνων που δεν προώθησαν καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση στη χώρα όλα τα προηγούμενα χρόνια.
                Ας μην καθυστερήσουμε άλλο. Για τη Χώρα και τους Πολίτες της.
Η παραπάνω πρόταση δεν διεκδικεί κανένα αλάθητο. Είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για μια πρόταση ενός απλού μέλους του χώρου, ενός ενεργού πολίτη που αγωνιά για το πολιτικό μέλλον του χώρου που αυτοπροσδιορίζεται. Σαφώς και ορισμένα σημεία της μπορεί να τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας προκειμένου να βελτιωθεί και ολοκληρωθεί. Εξάλλου, μέσα από τη συζήτηση και τον διάλογο επέρχεται η πρόοδος.

                                                         ΛΙΤΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016



ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΝΑΤΕ
Εσύ που έλιωνες στη Μακρόνησο για την ιδεολογία σου...
Και εσύ που κολλούσες αφίσες για το όραμα της αριστεράς...
Μα και εσύ που έκρυβες τον Ριζοσπάστη μέσα στην Απογευματινή...
Ακόμα και εσύ που σε ακολουθούσε το πιστοποιητικό φρονημάτων της οικογένειας...
Ψιτ, και εσύ που υπηρέτησες στο Τάγμα Ανεπιθυμήτων....
Και εσύ που έκανες μαζί με τον Άρη στα βουνά....
Μα και εσύ που μέχρι το 80 δεν δικαιούσουν ότι οι υπόλοιποι γιατί απλά πίστευες σε κάτι.....
Και εσύ..και εσύ..ναι, ακόμα και εσύ....
Όλοι γίνατε άλλοθι ενός λακέ που προσπαθεί να δικαιολογήσει τη χυδαιότητα και το προσωπικό όφελος....
Όλοι.....ενός τσόγλανου που το παίζει Αριστερός.....
ΆΛΛΟΘΙ ΟΛΟΙ ΣΑΣ......για τον αδερφό του που έκανε κατάληψη δυο μήνες....
ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΝΑΤΕ.......

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016


ΟΡΘΟΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ.
            Μετά και τις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ το πολιτικό σκηνικό πλέον στη χώρα μας έχει διαταχθεί σε μια σχετικά σταθερή κατάσταση. Γνωρίζουμε πλέον τι να περιμένουμε από τους βασικούς πολιτικούς παίκτες. Τους άξονες που θα κινηθούν και το εύρος των πιθανών δυνατοτήτων τους. Σίγουρα η προηγούμενη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου δεν είναι μια απλή Δευτέρα του έτους 2016, όπως αυτό φαίνεται πλέον, μετά και τη δυναμική κατάκτηση της ηγεσίας του συντηρητικού πόλου της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
            Η νίκη του στις εσωκομματικές εκλογές χαιρετίστηκε από μέρος του πολιτικού σκηνικού αλλά κυρίως απ την γενική αίσθηση των πολιτών ως μια παρουσία εν δυνάμει Πρωθυπουργού και πιθανού νικητή εθνικών εκλογών, όποτε αυτές πραγματοποιηθούν. Και με δεδομένο πως η κυβερνητική πλειοψηφία μπορεί να δείχνει, αλλά σίγουρα δεν είναι αρραγής, γίνεται ακόμα πιθανότερο να προκύψουν εθνικές εκλογές μέσα στο δίσεκτο έτος που διανύουμε.
            Εμφανίστηκε όψιμα και βιαστικά νομίζω ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως ο πολιτικός που θα μπορέσει να κερδίσει τον Αλέξη Τσίπρα, και αυτό έστερξαν να το μεγαλοποιήσουν αρκετά Μέσα Ενημέρωσης. Ανακάλυψαν ξαφνικά κάποιον ως αντι-Τσίπρα, χωρίς ακόμα να έχουμε δει τίποτα επί της ουσίας από αυτόν. Γιατί μπορεί να επαγγέλλεται τις μεταρρυθμίσεις και τις βαθιές αλλαγές, αλλά αυτό θα πρέπει να το κάνει με άρμα το συντηρητικό κόμμα της χώρας. Το κόμμα εκείνο που όλα αυτά τα χρόνια έχει σταθεί τροχοπέδη σε όλες τις μεγάλες αλλαγές που προσπάθησαν κάποιοι να φέρουν στη χώρα. Ας κάνουμε λοιπόν υπομονή να δούμε τι πραγματικά θα κομίσει στη πολιτική συζήτηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
            Ακόμα και γύρω από τον χώρο της ΝΔ άρχισαν οι κλυδωνισμοί σχετικά με τη πιθανή δυνατότητα νίκης επί του Αλέξη Τσίπρα, χωρίς να εξετάσουμε με ποιο τρόπο θα το κάνει αυτό, και αναφέρομαι στο μείγμα των προτάσεων και της ιδεολογίας που θα φέρει μαζί του. Νομίζω πως όλος αυτός ο θόρυβος που έχει δημιουργηθεί θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με υπομονή και σύνεση, να δούμε τι πραγματικά θα προτείνει, με ποιους ανθρώπους και ποιους τρόπους.
Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως θέλει – όπως λέει – να κάνει τη ΝΔ ένα Ευρωπαϊκό Δεξιό Κόμμα. Και αυτό θα πρέπει να είναι το κύριο χαρακτηριστικό με το οποίο θα ξεκινάμε. Τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Δεξιάς έχουν σαφείς προτάσεις όσο αφορά τον τρόπο λειτουργίας της Ευρώπης, τους οικονομικούς στόχους και τους τρόπους επίτευξης αυτών, το κοινωνικό κράτος και τη συμμετοχή των πολιτών στη κοινωνική και πολιτική διαδικασία. Ας μη βιαζόμαστε λοιπόν να ονοματίσουμε κάποιον ως νέο μεγάλο παίκτη. Φέρει στοιχεία ενδιαφέροντα τα οποία πρέπει να τα κρίνουμε σωστά και στο πραγματικό τους όμως μέγεθος και πολιτικό χώρο.
Κάποιοι ανακάλυψαν πρόβλημα μέχρι και στη Σοσιαλδημοκρατία με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κάποιοι άλλοι προσπάθησαν λίγο άκομψα είναι η αλήθεια, να περιχαρακώσουν τον πολιτικό χώρο σε σχέση με την νεοφιλελεύθερη άποψη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Νομίζω πως και οι δυο ματιές είναι σε λάθος κατεύθυνση, αν δεν αναγνωστούν από τη σωστή απόσταση.
Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ώς συνέχεια του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα και με τις πρόσφατες ομόφωνες αποφάσεις Συνεδρίου, θα είναι ο πολιτικός χώρος που εκφράζει την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία στη χώρα μας. Έναν πολιτικό χώρο που έχει διακριτές διαφορές τόσο από την συντηρητική Ευρωπαϊκή Δεξιά όσο και από της κάθε μορφής λαϊκιστικές προτάσεις που στη χώρα μας έχουν κύριο εκφραστή τον Αλέξη Τσίπρα και τον συνεταίρο του Πάνο Καμμένο.
Όμως για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε και για τον πολιτικό εκφραστή αυτού του χώρου στη χώρα μας θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη η ύπαρξή του. Θα πρέπει εκτός από ένα πολιτικό σχηματισμό να υπάρχουν οι προτάσεις εκείνες που θα κάνουν διακριτή τη πολιτική του παρουσία. Οι θέσεις που θα ταυτίζονται με τις θέσεις του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, τον εκφραστή της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Οι άνθρωποι εκείνοι που θα δείχνουν προς τη κοινωνία ότι η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία δεν έχει σχέση με εκείνη της δεκαετίας του 80, του 90 ακόμα και του 2000. Γιατί έχουν αλλάξει τα δεδομένα από εκείνες τις εποχές και έχουν αλλάξει και τα ζητούμενα της σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Και αυτό το τελευταίο θα πρέπει να διατρέχει το σύνολο της νέας πολιτικής πρότασης, κάθετα και οριζόντια για να μπορέσει να πείσει τη κοινωνία για τον πραγματικό πολιτικό χώρο που θέλει να καταλάβει.
Στο πρόσφατο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πάρθηκαν ομόφωνες αποφάσεις για την μετεξέλιξη του, χωρίς απαραίτητη προϋπόθεση τη διάλυσή του, σε συμφωνία, συμπόρευση και αγαστή συνεργασία με όμορους χώρους που βλέπουν τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία ως την εναλλακτική πρόταση της Ευρώπης απέναντι στα τεράστια δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε μάλλον πίσω στις εξελίξεις σε σχέση με τις διατάξεις μάχης που λαμβάνουν οι υπόλοιποι ιδεολογικοί χώροι. Πιστεύω πως πρέπει άμεσα να καθορίσουμε τόσο το ιδεολογικό μας οπλοστάσιο, φέρνοντας την Ευρωπαϊκή ματιά της σοσιαλδημοκρατίας πιο κοντά στη χώρα μας όσο και τον πολιτικό σχηματισμό που θα το πράξει αυτό.
Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε, και πρέπει να περάσουμε άμεσα από τα ευχολόγια και τις δηλώσεις στις πράξεις. Έχουμε χρέος να το πράξουμε αυτό αν θέλουμε να αποκτήσει πραγματική και όχι θεωρητική υπόσταση ο πολιτικός χώρος της Σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας. Σε διαφορετική περίπτωση, οι πολίτες θα αισθάνονται πως υπάρχει κάτι στη θεωρία.  Όμως από την πράξη θέλουν να κυβερνηθούν.
Υπάρχουν οι ιδέες και οι προτάσεις. Υπάρχουν και οι άνθρωποι. Το μείγμα θα πρέπει να βρεθεί για να προχωρήσουμε συντεταγμένα και αποφασιστικά στη πρόταση της πραγματικής Μεταρρυθμιστικής Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Ίσως και πέρα από δεδομένα που γνωρίζαμε πως υπάρχουν τα τελευταία 40 χρόνια. Θα πρέπει να είμαστε θαρραλέοι και όχι φοβικοί στις απαραίτητες αλλαγές. Και σε σχηματισμούς και σε πρόσωπα. Γιατί στη τελική ανάλυση, η πολιτική είναι παρούσα για να εκφράζει τις αγωνίες των πολιτών σε κάθε περίοδο και όχι να λειτουργεί ως άλμπουμ παλιών φωτογραφιών. Οι πολιτικοί σχηματισμοί και τα πρόσωπα είναι τα άρματα έκφρασης προτάσεων και όχι η ίδια η έκφραση της. Και αυτό ισχύει από τη μέρα που η πολιτική καθορίζει τη ζωή των πολιτών. Από την αρχή δηλαδή.
Ας βάλουμε λοιπόν επιτέλους μπροστά με σωστό τρόπο και συντεταγμένα αυτό που διαφαίνεται ως ανάγκη του πολιτικού σκηνικού. Την εμφάνιση μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατικής πρότασης στη χώρα μας. Χωρίς προαπαιτούμενα και παρελθοντισμούς. Με ανανέωση πραγματική και όχι ανακύκλωση. Με ιδεολογική πρόταση και ξεκάθαρο σύγχρονο ευρωπαϊκό όραμα. Και τότε θα δούμε και τις διαφορές στη πραγματική τους διάσταση τόσο με τον δήθεν κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού της χώρας Αλέξη, όσο και με τον εν αναμονή Πρωθυπουργό Κυριάκο.
ΛΙΤΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

            

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016


1996 ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΞΙΑ
            Το χθεσινό, αναπάντεχο για πολλούς, αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ, αν ειδωθεί ψύχραιμα, μας πηγαίνει 20 χρόνια πίσω. Σε μια παρόμοια αλλαγή που έγινε στο πολιτικό σκηνικό και που σημάδεψε σημαντικά από τότε το πολιτικό μας σύστημα.
            Με τον Ανδρέα να διάγει τις τελευταίες ημέρες του βιολογικού του βίου, η πρόταση ανάληψης του ΠΑΣΟΚ από τον εκσυγχρονιστή Κώστα Σημίτη, απέναντι στην επιλογή του Ανδρέα, Άκη Τσοχατζόπουλου φάνταζε εκτός κλασσικής συνταγής. Ο Κώστας Σημίτης μιλούσε για εκσυγχρονισμό του Κράτους, των δομών, των λειτουργιών της μέχρι τότε Πολιτείας. Για σπάσιμο δηλαδή όσων γνωρίζαμε μέχρι εκείνη τη μέρα. Μια πρόταση πιο κεντρώα σε σχέση με την κλασσική ΠΑΣΟΚική πρόταση της άλλης πλευράς. Από την άλλη, ο Άκης ήθελε τη συνέχιση του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ. Του ΠΑΣΟΚ που παρέμενε στις αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη, χωρίς να παρουσιάζει ένα καινούριο μοντέλο για τη χώρα, που από τότε διαφαινόταν ότι πρέπει να πάει παρακάτω.
            Σε μια διαφορετική διαδικασία, μέσω Συνεδρίου και όχι με καθολική ψηφοφορία, και ενώ όλοι οι ‘’παλιοί’’ του κόμματος στήριζαν Άκη, μια γενιά διαφορετική μέσα στο ΠΑΣΟΚ, άνθρωποι της μεσαίας τάξης και επαγγελματίες, απέναντι στους κλασσικούς κομματικούς και τακτοποιημένους, αποφάσισαν να αλλάξουν σελίδα στο χώρο και τη χώρα. Επέλεξαν με στεντόρεια φωνή την εναλλακτική πρόταση του Κώστα Σημίτη. Μια πρόταση έξω από τη κλασσική πολιτική όπως τη γνωρίζαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και από τότε μπήκαν στο πολιτικό λεξιλόγιο λέξεις ταμπού μέχρι εκείνη τη στιγμή. Εκσυγχρονισμός, ευρωπαϊκή προσέγγιση, ρυθμός ανάπτυξης, ΑΣΕΠ, αξιοκρατία, αλλαγή δομών.
             Τι έγινε στη πορεία το θυμόμαστε όσοι τα ζήσαμε. Κάποιοι που είχαν πιστέψει στο όραμα αυτό προσπαθούσαν να φέρουν κάτι καινούριο στη χώρα, κάποιοι από μέσα το πολεμούσαν όχι επειδή διαφωνούσαν με την πολιτική επιλογή αλλά γιατί είχαν κολλήσει στα πρόσωπα και το υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό έμεινε να βλέπει τον Κώστα Σημίτη και το όραμά του να σαρώνει τα κοινωνικά στρώματα και να κερδίζει δύο συνεχόμενες εκλογικές μάχες. Ρεκόρ Μεταπολιτευτικής παραμονής στην εξουσία και αλλαγές που ακόμα συζητιούνται. Δεν είναι τυχαίο που όλοι σιγά αναγνωρίζουν πλέον αλλαγές που προσπάθησαν να πετύχουν τότε κάποιοι, όπως το Ασφαλιστικό Γιαννίτση.
            Παρόμοια ήταν και η χθεσινή νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΝΔ. Ένας διαφορετικός πολιτικός λόγος, ρηξικέλευθος και πιο κεντρώος, απέναντι στην επιλογή Μειμαράκη που στηρίζεται από την οικογένεια του ιδρυτή και από όλα τα μεγαλύτερα ηλικιακά στελέχη και που δεν προτείνει κάτι συγκεκριμένο αλλά τη συνέχιση της μέχρι τότε συνταγής.
            Οι ψηφοφόροι της ΝΔ χθες επέλεξαν παρόμοια με την επιλογή του Κώστα Σημίτη των στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο Συνέδριο του 1996. Επέλεξαν να φύγουν εμπρός ψάχνοντας κάτι καινούριο και πιο συγκεκριμένο. Το έκαναν συνειδητά και εξίσου στεντόρεια.
            Και τώρα επαφίεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη να μπορέσει να παρουσιάσει πραγματικά την διαφορετική πρόταση. Μια πρόταση πέρα από τη κλασσική Ελληνική Δεξιά, που έχει μεγάλες διαφορές από την Ευρωπαϊκή Δεξιά. Έχει και αυτός να αντιμετωπίσει πολλά θέματα εσωκομματικά, όπως το γεγονός ότι στηρίζεται από ένα μέρος δεξιότερων δεξιών – και ας είναι αδόκιμος ο όρος – από αυτούς που στήριξαν Μειμαράκη. Αν καταφέρει να πείσει θα φανεί. Πρώτα τους ίδιους τους ψηφοφόρους της ΝΔ και αργότερα, ευρύτερα το πολιτικό σκηνικό. Έχει πολύ δουλειά να κάνει, αλλά κάτι άρχισε να φαίνεται ότι κινείται πολιτικά στη χώρα της πλήρους πολιτικής απαξίωσης, όπως αυτή την επέφερε ο Αλέξης Τσίπρας. Φαντάζει πλέον αδιαμφισβήτητος πολιτικός αντίπαλος και εν δυνάμει Πρωθυπουργός. Αν θα διαψεύσει ή θα επιβεβαιώσει εκείνους που τον πίστεψαν, μένει να φανεί. Όμως σίγουρα δεν είναι πλέον μια απλή επόμενη μέρα το σημερινό πρωινό της Δευτέρας 11 Ιανουαρίου 2016.
            Στο μεταξύ, στο ‘’ Βασίλειο της Σοσιαλδημοκρατίας’’ κοιτούν τα τρένα να περνούν, κινούμενοι στα παλιά, γνωστά μονοπάτια, που όμως πλέον στενεύουν επικίνδυνα. Ώρα για ένα πραγματικό Big Bang και εκεί.

ΛΙΤΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ